جنگ لفظی شدید اسکولز و بات با لیساندرو مارتینز
**جنگ لفظی شدید اسکولز و بات با لیساندرو مارتینز**
در دنیای پرحاشیه فوتبال انگلستان، جایی که اسطوره بودن به معنای داشتن مصونیت نیست، درگیری جدید و عجیبی در اولدترافورد شکل گرفته است. نیکی بات و پل اسکولز، دو تن از نمادهای “کلاس ۹۲” و دوران طلایی منچستر یونایتد، وارد یک جنگ لفظی تمام عیار با لیساندرو مارتینز شده اند. این مدافع آرژانتینی که پس از یک نمایش درخشان در دربی منچستر انتظار تحسین داشت، حالا با توصیه های تند و تیز پیشکسوتان خود مواجه شده که به او می گویند: “لعنتی! بزرگ شو!” و اگر نمی توانی انتقادپذیر باشی، “جایت در یک باشگاه بزرگ نیست.”
آتش زیر خاکستر: از “کودک نوپا” تا درخشش در دربی
ریشه این درگیری به پیش از سوت آغاز دربی حساس منچستر باز می گردد. دیداری که برای یونایتد تحت هدایت مایکل کریک (سرمربی موقت در این سناریو) حیاتی بود. پیش از این مسابقه، تحلیل گران و پیشکسوتان نگران تقابل فیزیکی لیساندرو مارتینز کوتاه قامت با غول نروژی منچستر سیتی، ارلینگ هالند، بودند. نیکی بات و پل اسکولز در اظهارنظری جنجالی پیش بینی کرده بودند که مارتینز در برابر قدرت بدنی هالند شانسی نخواهد داشت و مهاجم سیتی با او مانند یک “کودک نوپا” (Toddler) رفتار خواهد کرد.
اما واقعیت در زمین مسابقه چیز دیگری را دیکته کرد. مارتینز با روحیه ای جنگنده که مشخصه بازیکنان آمریکای جنوبی است، این چالش را با آغوش باز پذیرفت. او در طول ۹۰ دقیقه سایه به سایه ارلینگ هالند، بهترین گلزن لیگ برتر، حرکت کرد و اجازه نفس کشیدن به او نداد. عملکرد او یکی از ارکان اصلی پیروزی قابل توجه ۲-۰ یونایتد برابر همسایه های پر سروصدای خود بود.
پس از بازی، مارتینز که دلِ پُری از انتقادات پیش از بازی داشت، سکوتش را شکست. او در مصاحبه ای آتشین خطاب به اسکولز گفت: “صادقانه بگویم، او (اسکولز) می تواند هر چه می خواهد بگوید. من قبلاً هم به او گفته ام، اگر حرفی برای گفتن دارد، می تواند بیاید هر جا که می خواهد. به خانه من، یا هر جای دیگر، برایم مهم نیست.” او با کنایه اضافه کرد که کسانی که در رسانه ها بلند صحبت می کنند، هرگز جرات گفتن حرف هایشان “در صورت” آدم را ندارند.
حمله متقابل نیکی بات: “اینجا پادکست است، نه تفسیر رسمی!”
پاسخ مارتینز، آتش خشم اسطوره های یونایتد را شعله ور کرد. نیکی بات و پل اسکولز در پادکست مشترک خود با نام “خوب، بد و فوتبال” (The Good, The Bad and The Football) به این اظهارات واکنش نشان دادند. نیکی بات، که به صراحت لهجه اش معروف است، با ادبیاتی تند و بی پرده به مدافع آرژانتینی تاخت.
بات در ابتدا سعی کرد منصف باشد و گفت: “اول از همه، او در روز بازی عالی بود و باید به او تبریک گفت. او به زمین رفت و احتمالا بهترین مهاجم نوک دنیا را یارگیری نفر به نفر کرد. او و هری مگوایر واقعا درخشان بودند و ما می توانیم بنشینیم و بگوییم آفرین. اما… این دقیقاً همان چیزی است که از یک بازیکن منچستر یونایتد در روز دربی انتظار می رود.”
اما لحن بات بلافاصله تغییر کرد. او با اشاره به ماهیت پادکست شان توضیح داد: “برای من، اینجا یک پادکست است. ما مثل سه رفیق در یک بار نشسته ایم و داریم حرف می زنیم. ما در شبکه اسکای اسپورت نیستیم که تفسیر رسمی بازی را انجام دهیم. حرف های ما با شوخی و کنایه (Tongue in cheek) همراه است. وقتی گفتیم هالند او را بلند می کند، یک اصطلاح بود. معلوم است که هالند قرار نیست واقعاً او را بغل کند و با خود ببرد! این لعنتی کاملاً واضح است!”
“اگر انقدر احساساتی هستی، نباید در یک باشگاه بزرگ باشی”
بخش اصلی انتقاد نیکی بات متوجه ذهنیت و واکنش مارتینز بود. او معتقد است بازیکنی که در سطح اول فوتبال جهان بازی می کند، باید پوست کلفت تر از این حرف ها باشد.
بات با عصبانیت ادامه داد: “من فکر می کنم وقتی کسی از حرف های یک نفر در رسانه یا پادکست اینقدر ناراحت می شود و می آید بیرون و می گوید ‘بیایید توی صورتم بگویید’ و این حرف ها… لعنتی بزرگ شو! واقعاً اگر قرار است بابت هر حرفی انقدر احساساتی شوی و اینطور واکنش نشان دهی، تو نباید در یک باشگاه بزرگ فوتبال باشی. چون من الان به تو می گویم، تا آخر دوران حرفه ای ات در منچستر یونایتد با این چیزها مواجه خواهی شد.”
این پیشکسوت یونایتد با یادآوری دوران بازی خودش افزود: “فوتبال بالا و پایین دارد. من وقتی در یونایتد و نیوکاسل بازی می کردم کلی حرف مفت شنیدم، اما هفته بعد تشویق می شوی و برایت کف می زنند. هیچ مسئله شخصی بین ما و مارتینز وجود ندارد. هیچ.”
دعوت به مبارزه رو در رو؟ پاسخ تحقیرآمیز بات و افشاگری اسکولز
مارتینز در مصاحبه خود عملاً اسکولز و منتقدان را به خانه اش دعوت کرده بود تا رو در رو صحبت کنند. نیکی بات این دعوت را مضحک خواند و گفت: “او به ما می گوید بیایید در خانه اش را بزنیم. من ۵۰ سال سن دارم لعنتی! من قرار نیست بروم در خانه کسی را بزنم و بگویم ‘می شود با هم حرف بزنیم؟’ این مسخره است. و اگر قرار است اینقدر لوس و حساس باشی، بهتر است هر هفته در زمین بازی فوق العاده و بی نقص (Shit hot) باشی.”
در همین حین، پل اسکولز نیز وارد بحث شد و افشاگری جالبی درباره ارتباطش با مارتینز در فضای مجازی انجام داد. اسکولز که ابتدا در اینستاگرام پستی گذاشته و با کنایه نوشته بود “یکی بازی خوبی انجام داده، خوشحالم برات”، حالا در پادکست جزئیات بیشتری را فاش کرد.
اسکولز گفت: “ببینید، ما مدتی پیش در اینستاگرام پیام هایی رد و بدل کردیم. بله، او از چیزی که من گفته بودم خوشحال نبود – حتی یادم نیست چه گفته بودم – و او فقط گفت که تمام احترامش را نسبت به من از دست داده است.”
هافبک افسانه ای شیاطین سرخ ادامه داد: “من معمولاً این چیزها را نمی گویم، اما حالا که او بیرون آمده و حرف زده، چرا که نه؟ او گفت که تمام احترامش را برای من از دست داده. وقتی ما بازیکن بودیم و انتقاد می شنیدیم، به آن نگاه می کردیم و به خاطر می سپردیم. ما از آن به عنوان سوخت و انگیزه استفاده می کردیم، نه اینکه برویم و جواب پس بدهیم.”
تحلیل: شکاف نسل ها یا تفاوت فرهنگی؟
این درگیری لفظی فراتر از یک بحث ساده بین بازیکن و پیشکسوت است؛ این نمادی از برخورد دو نسل و دو فرهنگ متفاوت در فوتبال مدرن است.
۱. تفاوت فرهنگی (انگلیسی سنتی vs لاتین احساسی): نیکی بات و پل اسکولز محصول دوران سر الکس فرگوسن هستند. دورانی که بازیکنان باید “مردانه” رفتار می کردند، انتقادات را می بلعیدند و پاسخ را در زمین می دادند. فرهنگ رختکن انگلیسی آن دوران بر پایه شوخی های خشن و پوست کلفت بودن بنا شده بود. در مقابل، لیساندرو مارتینز نماینده فرهنگ پرشور و احساسی آمریکای جنوبی است. برای بازیکنی مثل او، انتقاد از فیزیک بدنی یا توانایی هایش، توهین به شرافت و غرورش تلقی می شود و سکوت در برابر آن، ضعف محسوب می گردد. دعوت به “آمدن به خانه” یک واکنش کلاسیک لاتین برای نشان دادن نترس بودن است.
۲. تغییر فضای رسانه ای: نکته ای که نیکی بات به آن اشاره کرد بسیار حائز اهمیت است. مرز بین “تحلیل کارشناسی” و “گپ های دوستانه پادکستی” از بین رفته است. اسطوره های باشگاه حالا تولیدکنندگان محتوا هستند که برای جذب مخاطب نیاز به نظرات جنجالی دارند. بازیکنان مدرن اما، هر کلمه ای که در فضای مجازی گفته می شود را به عنوان یک حمله شخصی تلقی می کنند.
۳. فشار روانی در یونایتد: هشدار بات مبنی بر اینکه “اگر حساس باشی در باشگاه بزرگ دوام نمی آوری” یک حقیقت تلخ است. منچستر یونایتد زیر ذره بین ترین باشگاه جهان است. مارتینز باید بیاموزد که جنگیدن با هر منتقدی در اینستاگرام یا مصاحبه ها، انرژی روانی او را تخلیه می کند. بهترین پاسخ به اسکولز و بات، همان عملکرد درخشانی بود که جلوی هالند داشت، نه مصاحبه های پس از بازی.
نتیجه گیری: آزمون بزرگ بعدی در راه است
این جنگ لفظی در حالی به اوج خود رسیده که لیساندرو مارتینز پس از رهایی از مصدومیت رباط صلیبی (ACL) در حال بازگشت به بهترین فرم خود است. یونایتد تحت هدایت مایکل کریک (طبق روایت منبع) در رده پنجم جدول قرار دارد و یک آزمون بسیار دشوار دیگر در پیش است: سفر به لندن برای تقابل با آرسنال صدرنشین در روز یکشنبه.
آیا مارتینز می تواند خشم خود از اظهارات اسکولز و بات را به “سوخت” برای موتور محرکه اش تبدیل کند، همانطور که اسکولز پیشنهاد داد؟ یا این درگیری های ذهنی تمرکز او را در برابر خط حمله زهردار توپچی ها برهم می زند؟ آنچه مسلم است، این مدافع آرژانتینی حالا نه تنها باید با مهاجمان حریف بجنگد، بلکه باید ثابت کند که از نظر ذهنی آنقدر “بزرگ شده” که بتواند وزن سنگین پیراهن منچستر یونایتد و انتقادات اسطوره هایش را تحمل کند. همانطور که بات گفت، اگر می خواهی اینقدر حساس باشی، باید هر هفته “بی نقص” باشی؛ و این استاندارد بسیار بالایی برای هر بازیکنی است.
