شوک بزرگ به آرتتا: منچستریونایتد کابوس آرسنال شد
وحشت در آرسنال! شاهکار کریک و سقوط توپچیها در کورس قهرمانی
هفته گذشته بحث بر سر این بود که آیا آرسنال که به دنبال چهارگانه است، میتواند منچستریونایتد افسانهای سال ۲۰۰۸ را شکست دهد؟ اما حالا مشخص شد تیم میکل آرتتا حتی حریف نسخه ۲۰۲۶ شیاطین سرخ هم نمیشود.
آرسنال شانس مطلق پیروزی بود و میتوانست فاصله خود در صدر جدول را به هفت امتیاز برساند. آنها در خانه شکستناپذیر بودند، اما یونایتد ناگهان کابوس آنها شد.
منچستریونایتد با یک بازی تقریباً بینقص در ضدحملات، میزبان را فلج کرد. آنها برای اولین بار از فصل ۲۰۱۷-۱۸، سزاوارانه برنده این نبرد کلاسیک در ورزشگاه امارات شدند.
برنده: مایکل کریک
مایکل کریک در کنفرانس خبریاش تاکید کرد که از همان نقشه پیروزی مقابل منچسترسیتی استفاده نخواهد کرد. او گفت: «فوتبال کپی پیست نیست؛ ما باید آماده عناصر جدید باشیم.»
و همینطور هم شد. این یک نمایش حسابشده بود. اگرچه یونایتد در نیم ساعت اول تحت فشار بود و حتی با گلبهخودی لیساندرو مارتینز عقب افتاد، اما این گل آنها را بیدار کرد.
از آن لحظه به بعد، تیم کریک تیم برتر میدان بود. برخلاف دوران روبن آموریم که تماشای بازی یونایتد مثل دنداندرد بود، مردان کریک حالا با لذت دفاع میکنند و با سرعتی ویرانگر به حمله میروند.
ماتئوس کونیا، زننده گل پیروزی، درباره سرمربیاش میگوید: «کریک حس این باشگاه را میشناسد. او به ما یاد داد که وقتی همه علیه ما هستند، چطور متحد شویم.»
هری مگوایر، بهترین بازیکن زمین نیز اضافه کرد: «مایکل انرژی تازهای آورده است. بردن دو بازی بزرگ پیاپی فوقالعاده است.» کریک حالا دو برد ۳-۲ حیاتی مقابل آرسنالِ آرتتا در کارنامه دارد که کار هر کسی نیست.
بازنده: میکل آرتتا
امروز روز حسابرسی برای آرتتا بود. این بازی به دنیا ثابت کرد که این آرسنال آنقدرها هم که در پاییز به نظر میرسید، بینقص و شکستناپذیر نیست.
تمام ترسها و ایرادات تیم به سطح آمد. از وابستگی شدید به ضربات ایستگاهی تا سردرگمی در مالکیت توپ و البته اضطرابی که کل ورزشگاه امارات را فرا گرفته بود. آرتتا مقصر اصلی این آشفتگی است.
بوکایو ساکا در ۱۳ بازی اخیر گلی نزده و تعویضهای چهارگانه و ناامیدکننده آرتتا در دقیقه ۶۰، نشان داد که او هیچ ایده تاکتیکی منسجمی برای تغییر جریان بازی نداشت.
هواداران آرسنال شرطی شدهاند که بترسند. حتی وقتی ۱-۰ جلو بودند، بوی ترس در ورزشگاه میآمد. این تیمی است که در لحظات حساس، خونسردیاش را میبازد.
برنده: خریدهای جیسون ویلکاکس
جیسون ویلکاکس، مدیر فوتبال یونایتد، شاید بابت اخراج آموریم تحت فشار باشد، اما خریدهای او منچستریونایتد را احیا کردهاند. سه خرید جدید، قهرمانان امارات بودند.
برایان امبومو با فرصتطلبی از اشتباه مارتین زوبیمندی استفاده کرد و خط دفاع بلندقامت آرسنال شامل سالیبا و گابریل را حسابی آزار داد.
پاتریک دورگو که حالا در نقش وینگر میدرخشد، با یک والی سهمگین و تماشایی که یادآور گرت بیل بود، یونایتد را پیش انداخت؛ گلی که تحسین پاتریس اورا را هم برانگیخت.
و باز هم ماتئوس کونیا! او برای دومین هفته متوالی از روی نیمکت آمد و جادو کرد. ضربه کاتدار و فنی او دقیقاً همان “DNA” هیجانانگیزی است که هواداران یونایتد میخواهند.
بازنده: عاشقان ضربات ایستگاهی
فوتبال دارد شبیه راگبی میشود! تاکتیک آرسنال کسلکننده شده است: توپ را به کنارهها ببرید، به امید کرنر سانتر کنید و سپس شلوغکاری در محوطه جریمه.
اما گلهای دورگو و کونیا پیروزی زیباییشناسی بر فوتبال ماشینی بود. این برد، فقط پیروزی یونایتد نبود؛ پیروزی فوتبال ناب در برابر وقفههای طولانی و تاکتیکهای تکراری بود.
برنده: کاسمیرو
چه هفتهای برای کاسمیرو! او پس از نابود کردن خط هافبک سیتی و اعلام جداییاش در پایان فصل، حالا تور خداحافظیاش را با درخشش مقابل آرسنال ادامه داد.
در حالی که بازی زوبیمندی و دکلان رایس عجولانه به نظر میرسید، کاسمیرو و کوبی ماینو با آرامش کامل میانه میدان را کنترل کردند. جایگزین کردن تجربه او در بازیهای بزرگ بسیار دشوار خواهد بود.
برنده: منچسترسیتی و استون ویلا
هفته پیش هواداران آرسنال از یونایتد بابت بردن سیتی تشکر میکردند، اما حالا ورق برگشته است. جنگ در صدر جدول دوباره شعلهور شد.
فاصله آرسنال با منچسترسیتی و استون ویلا حالا فقط ۴ امتیاز است. پپ گواردیولا حالا بوی خون را حس کرده و امیدوار است با ستارههایی مثل آنتوان سمنیو دوباره به صدر برگردد.
دشمنان آرسنال لغزش توپچیها را دیدهاند و حالا ۱۵ بازی باقیمانده لیگ برتر، حکم میدان جنگ را خواهد داشت.
