تاتنهام؛ پدیده غیرمنتظره‌ای که خواب بزرگان را آشفته کرد

تاتنهام فصل گذشته را در رتبه یکی مانده به آخر سوپرلیگ زنان به پایان رساند. کارنامه آن‌ها در هفت سال اخیر مقابل غول‌هایی مثل چلسی، آرسنال، منچستر سیتی و منچستر یونایتد شامل ۴۲ شکست بوده است.

از نظر مالی، آن‌ها در جایگاهی مشابه “چهار تیم بزرگ” نیستند؛ به‌ویژه وقتی می‌بینیم چلسی و آرسنال نقل‌وانتقالات میلیون پوندی انجام می‌دهند. با این حال، اسپرز حالا شانه‌به‌شانه آن‌ها برای کسب سهمیه لیگ قهرمانان زنان می‌جنگد.

این یک بازگشت خیره‌کننده برای تاتنهام است و فرصتی واقعی وجود دارد که اوضاع حتی بهتر شود. آن‌ها یکشنبه میزبان چلسی زخمی هستند؛ تیمی که برای اولین بار در ۱۰ سال اخیر دو بازی پیاپی در لیگ را باخته است.

اما اسپرز چگونه توانسته این حمله بی‌سابقه به سمت اروپا را تدارک ببیند؟

بازسازی اعتماد به نفس

شاید ساده‌لوحانه به نظر برسد، اما اگر تاتنهام فصل را با پیروزی ۱-۰ مقابل وستهام شروع نمی‌کرد، این فصل رویایی رقم نمی‌خورد. آن‌ها فصل قبل را با ۱۰ بازی بدون برد تمام کرده بودند.

طبیعی بود که سرمربی جدید، مارتین هو، نگران وضعیت روانی تیم باشد. او پیش از تعطیلات زمستانی گفت: «وقتی آمدم، اولین کار بالا بردن روحیه بازیکنان بود.»

او شکی در استعداد گروه نداشت. در تیمی که هو از روبرت ویلاهامن تحویل گرفت، ۱۳ بازیکن حضور داشتند که پیش‌تر به فینال جام حذفی رسیده بودند.

سرمربی جدید نیازی به خرید یک تیم کامل نداشت؛ او فقط فرایندها و چارچوب لازم برای درخشش ستاره‌های موجود را ایجاد کرد.

خرید‌های هوشمندانه

اگرچه تاتنهام در تابستان تنها دو خرید انجام داد، اما هر دو عالی بودند. توکو کوگا، ملی‌پوش ژاپنی ۲۰ ساله، یکی از بهترین مدافعان فصل بوده است.

همچنین کاتینکا تاندبرگ که تنها سه روز قبل از شروع فصل رسید، با ۴ گل و ۲ پاس گل تأثیرگذاری فوق‌العاده‌ای داشته است.

پنج بازیکن دیگر نیز در پنجره شلوغ زمستانی اضافه شدند. سیگنه گاوسیت، ستاره ملی‌پوش نروژی، برجسته‌ترین خرید بود که پتانسیل بالایی به تیم تزریق کرده است.

سبکی که جواب می‌دهد

اما مارتین هو دقیقاً چطور تیم را احیا کرد؟ بخش زیادی از آن به سبک بازی برمی‌گردد. کاپیتان تیم، بتانی انگلند، می‌گوید: «او شدت بازی را بالا برده است.»

او ادامه می‌دهد: «ما احتمالاً آماده‌ترین تیمی هستیم که تا به حال بوده‌ایم. آزادتر حرکت می‌کنیم و فوتبال بسیار بهتری ارائه می‌دهیم. مارتین و دستیارانش کار بزرگی انجام داده‌اند.»

پیشرفت در دفاع و حمله

اعداد دروغ نمی‌گویند. اسپرز در این فصل بسیار انعطاف‌پذیرتر شده و بسته به نیاز، بین دفاع سه و چهار نفره تغییر سیستم می‌دهد.

زوج خط میانی اولینا سومائنن و درو اسپنس نقشی حیاتی در محافظت از خط دفاعی داشته‌اند تا مدافعان کناری بتوانند در حملات شرکت کنند.

فصل گذشته فقط کریستال پالاسِ سقوط کرده گل‌های بیشتری از تاتنهام دریافت کرد. اما امسال، آن‌ها با دریافت تنها ۱۹ گل در ۱۴ بازی، یکی از بهترین خطوط دفاعی را دارند.

ثبات در دروازه نیز کلیدی بوده است. لیز کوپ به‌عنوان شماره یک اعتماد سرمربی را جلب کرده و با عملکردی درخشان پاسخ این اعتماد را داده است.

در خط حمله، آن‌ها لزوماً موقعیت‌های بیشتری نمی‌سازند، بلکه “بی‌رحم‌تر” شده‌اند. میانگین گلزنی آن‌ها به ۱.۳۵ گل در هر بازی رسیده که پیشرفت چشمگیری نسبت به فصل قبل است.

رهبری پرشور و کاریزماتیک

در رأس تمام این موفقیت‌ها، رهبری پرشور به نام مارتین هو قرار دارد. این مربی ۳۵ ساله پیش‌تر در منچستر یونایتد و باشگاه بران نروژ توانایی‌های خود را اثبات کرده بود.

انرژی و دانشی که او به تیم آورده، الهام‌بخش یک داستان موفقیت‌آمیز دیگر شده است. او شخصیتی کاریزماتیک دارد که بازیکنان با جان و دل برایش می‌جنگند.

اسپرز در تمام طول فصل هرگز دو بازی پشت سر هم را نباخته است؛ این گواهی بر تاب‌آوری و ذهنیت برنده‌ای است که در تیم ایجاد شده است.

آینده‌ای درخشان در انتظار

تاتنهام هنوز چیزی به دست نیاورده است. بازیکنان با تجربه تلخ سقوط فصل گذشته به خوبی می‌دانند که نباید مغرور شوند.

اما هیچ نشانه ای از غرور کاذب در تیم دیده نمی‌شود. هو تأکید می‌کند: «ما حتی ۱۵ درصد از مسیری که می‌خواهم برویم را طی نکرده‌ایم.»

با این حال، صعود تاتنهام به لیگ قهرمانان زنان برای اولین بار، دیگر یک رویا نیست. اگر آن‌ها بتوانند روز یکشنبه مقابل چلسی نتیجه بگیرند، این رویا واقعی‌تر خواهد شد.

حتی اگر آن‌ها امسال به جمع سه تیم برتر نرسند، چیزی تغییر نمی‌کند: تیم زنان تاتنهام آینده‌ای فوق‌العاده درخشان در پیش دارد.