دردسر بزرگ برای سرمربی بایرن مونیخ؛ ونسان کمپانی: بچه‌هایم فحاشی‌هایم را دیدند و دیگر در خانه حرفم خریدار ندارد!

ونسن کمپانی به شوخی اعتراف کرده است که ویدیوهای وایرال شده از فریادهای خشمگین و توفانی‌اش در رختکن، جایگاه او را به عنوان یک پدر متزلزل کرده است، چرا که فرزندانش این کلیپ‌های حاوی الفاظ رکیک را در یوتیوب تماشا کرده‌اند. سرمربی بایرن مونیخ فاش کرد که از زمان انتقال به آلمان تلاش کرده ادبیات خود را اصلاح کند، اما به بازیکنانش هشدار داد که اگر نوع خاصی از مشکل نگرشی را در تیم ببیند، همچنان توانایی از کوره در رفتن را دارد.

• چالش‌های پدری کردن در عصر دیجیتال: سرمربی بایرن مونیخ اعتراف کرده که ردپای دیجیتالی‌اش، سر میز شام برای او دردسرساز شده است. اسطوره منچستر سیتی در یک کنفرانس مطبوعاتی فاش کرد که تلاش‌هایش برای تربیت فرزندانش در مورد استفاده نکردن از کلمات بد، تا حدودی توسط اینترنت خنثی شده است. دوران مربیگری کمپانی، به‌ویژه در اندرلخت و برنلی، با جزئیات دقیق و مستند ثبت شده است. کلیپ‌هایی از او که با فریاد و استفاده از الفاظ رکیک بازیکنانش را مؤاخذه می‌کند، سال گذشته با انتشارشان هواداران را شوکه کرد. برای پدری که سعی در القای آداب و معاشرت دارد، این ویدیوها به مدارک ناخوشایندی علیه او تبدیل شده‌اند. کمپانی وقتی با لبخندی تلخ مورد سوال قرار گرفت که آیا هنوز آن خلق‌وی تند دیده شده در ویدیوها را دارد، گفت: «من دیگر آنقدرها از کلمات رکیک استفاده نمی‌کنم. بچه‌هایم فحش دادن مرا در ویدیوهای یوتیوب دیده‌اند. این موضوع وقتی پای تربیت آن‌ها و گفتن اینکه چه بگویند و چه نگویند وسط می‌آید، دقیقاً مرا در موضع قدرتمندی در خانه قرار نمی‌دهد.»
• میراث فریادهای آتشین رختکن: ویدیوهای مورد بحث مربوط به دوران مربیگری قبلی اوست، جایی که فشار نتایج گهگاه منجر به فوران‌های آتشفشانی خشم او می‌شد. یک کلیپ به خصوص مشهور از دوران حضورش در برنلی، کمپانی را نشان می‌داد که در حین یک جلسه تمرینی، با استفاده از زبانی تند و تیز، استانداردهای بالاتری را طلب می‌کرد و نگرش بازیکنان را زیر سوال می‌برد. ویدیوی دیگری از دوران اندرلخت نیز امتناع مشابه او از پذیرش میان‌مایگی را نشان می‌داد. با این حال، از زمان به دست گرفتن سکان هدایت در آلیانتس آرنا، به نظر می‌رسد این مربی ۳۸ ساله تکامل یافته است. انتقال به یکی از باپرستیژترین باشگاه‌های اروپا نوع متفاوتی از فشار را به همراه دارد، فشاری که شاید نیازمند سری سردتر و آرام‌تر باشد. کمپانی معتقد است که دفعات عصبانیت او کاهش یافته است، شاید بخشی از آن برای بازپس‌گیری جایگاه اخلاقی نزد فرزندانش باشد، اما همچنین به عنوان یک سازگاری ضروری برای مدیریت رختکنی پر از برندگان باتجربه. او قطعاً از این تغییر رفتار سود می‌برد. بایرن در بوندس‌لیگا بدون شکست باقی مانده و ۱۱ امتیاز از نزدیک‌ترین رقیب خود یعنی دورتموند پیش است. آن‌ها در حال حاضر در لیگ قهرمانان دوم هستند و صعودشان به مرحله یک‌شانزدهم نهایی قطعی است.
• آرامش به عنوان نشانه احترام: کمپانی مایل بود تأکید کند که رفتار اصلی و پایه او مبتنی بر خونسردی است. در محیط پرمخاطره بوندس‌لیگا، جایی که از بایرن مونیخ انتظار می‌رود هر هفته پیروز شود، نوسانات احساسی می‌تواند یک نقطه ضعف باشد. این مربی بلژیکی توضیح داد که آرام ماندن نه فقط یک ترجیح شخصی، بلکه یک ضرورت حرفه‌ای و نشانه‌ای از احترام به نهادی است که نمایندگی می‌کند. او توضیح داد: «برای من، این کار بسیار مهم است، نشانه‌ای از احترام به باشگاه و حریف. به همین دلیل است که سعی می‌کنم تا حد امکان آرام بمانم.»
• تفاوت بین اعتماد به نفس و تکبر: در حالی که ممکن است استفاده از الفاظ رکیک کمتر شده باشد، کمپانی هشدار داد که هنوز یک چیز وجود دارد که باعث بازگشت آن چهره عصبانی دیده شده در کلیپ‌های یوتیوب می‌شود: تکبر. سرمربی بایرن خط تمایز روشنی بین خودباوری لازم برای بازی در یک باشگاه سطح بالا و از خودراضی بودن که منجر به شکست می‌شود، ترسیم کرد. کمپانی در تشریح فلسفه خود گفت: «اما اگر واقعاً عصبانی شوم، زمانی است که بیش از حد “مغرور” شویم – ما باید به قدرت خود و کاری که می‌توانیم انجام دهیم اطمینان داشته باشیم و این را می‌دانیم. اما من تکبر غیرضروری را دوست ندارم. اگر به اندازه‌ای که معمولاً باید تلاش کنیم، کار نکنیم، آن وقت من هم می‌توانم عصبانی شوم.»

چالش‌های پدری کردن در عصر دیجیتال

سرمربی بایرن مونیخ اعتراف کرده که ردپای دیجیتالی‌اش، سر میز شام برای او دردسرساز شده است. اسطوره منچستر سیتی در یک کنفرانس مطبوعاتی فاش کرد که تلاش‌هایش برای تربیت فرزندانش در مورد استفاده نکردن از کلمات بد، تا حدودی توسط اینترنت خنثی شده است.

دوران مربیگری کمپانی، به‌ویژه در دوران حضورش در اندرلخت و برنلی، با دقتی موشکافانه و مستندگونه ثبت شده است. کلیپ‌هایی از او که با فریاد و استفاده از الفاظ رکیک بازیکنانش را زیر باد انتقاد می‌گیرد، سال گذشته با انتشارشان هواداران را شوکه کرد. برای پدری که سعی در القای آداب و معاشرت صحیح دارد، این ویدیوها به مدارک غیرقابل انکاری برای دفاعیه فرزندانش تبدیل شده‌اند.

کمپانی وقتی با لبخندی تلخ مورد سوال قرار گرفت که آیا هنوز آن خلق‌وی آتشین دیده شده در لحظات وایرال را دارد، به خبرنگاران گفت: «من دیگر آنقدرها از کلمات رکیک استفاده نمی‌کنم. بچه‌هایم فحش دادن مرا در ویدیوهای یوتیوب دیده‌اند. این موضوع وقتی پای تربیت آن‌ها و گفتن اینکه چه بگویند و چه نگویند وسط می‌آید، دقیقاً مرا در موضع قدرتمندی در خانه قرار نمی‌دهد.»

میراث فریادهای آتشین در رختکن

ویدیوهای مورد بحث مربوط به دوران مربیگری قبلی اوست، جایی که فشار نتایج گهگاه منجر به فوران‌های آتشفشانی خشم او می‌شد. یک کلیپ به خصوص مشهور از دوران حضورش در برنلی، کمپانی را نشان می‌داد که در حین یک جلسه تمرینی تیمش را مؤاخذه می‌کرد و با استفاده از زبانی تند و تیز، استانداردهای بالاتری را طلب می‌کرد و نگرش آن‌ها را زیر سوال می‌برد. ویدیوی دیگری از دوران اندرلخت نیز امتناع مشابه او از پذیرش میان‌مایگی را نشان می‌داد.

با این حال، از زمان به دست گرفتن سکان هدایت در آلیانتس آرنا، به نظر می‌رسد این مربی ۳۸ ساله تکامل یافته است. انتقال به یکی از باپرستیژترین باشگاه‌های اروپا نوع متفاوتی از فشار را به همراه دارد، فشاری که شاید نیازمند سری سردتر و آرام‌تر باشد. کمپانی معتقد است که دفعات عصبانیت او کاهش یافته است، شاید بخشی از آن برای بازپس‌گیری جایگاه اخلاقی نزد فرزندانش باشد، اما همچنین به عنوان یک سازگاری ضروری برای مدیریت رختکنی پر از برندگان باتجربه و کارکشته.

او قطعاً از این تغییر رفتار سود می‌برد. بایرن در بوندس‌لیگا بدون شکست باقی مانده و ۱۱ امتیاز از نزدیک‌ترین رقیب خود یعنی بروسیا دورتموند پیش است. آن‌ها در حال حاضر در لیگ قهرمانان دوم هستند – سه امتیاز کمتر از آرسنال – و پیش از آخرین بازی دور اول، صعودشان به جمع ۱۶ تیم پایانی قطعی است.

آرامش به عنوان نشانه احترام

کمپانی مایل بود تأکید کند که رفتار اصلی و پایه او مبتنی بر خونسردی است. در محیط پرمخاطره بوندس‌لیگا، جایی که از بایرن مونیخ انتظار می‌رود هر هفته پیروز شود، نوسانات احساسی و هیجانی می‌تواند یک نقطه ضعف باشد. این مربی بلژیکی توضیح داد که آرام ماندن نه فقط یک ترجیح شخصی، بلکه یک ضرورت حرفه‌ای و نشانه‌ای از احترام به نهادی است که نمایندگی می‌کند.

او توضیح داد: «برای من، این کار بسیار مهم است، نشانه‌ای از احترام به باشگاه و حریف. به همین دلیل است که سعی می‌کنم تا حد امکان آرام بمانم.»

آیا از این داستان لذت بردید؟

تفاوت بین اعتماد به نفس و تکبر

در حالی که ممکن است «بمب‌های فحاشی» کمتر شده باشند، کمپانی هشدار داد که هنوز یک چیز وجود دارد که باعث بازگشت آن چهره عصبانی دیده شده در کلیپ‌های یوتیوب می‌شود: تکبر. سرمربی بایرن خط تمایز روشنی بین خودباوری لازم برای بازی در یک باشگاه سطح بالا و از خودراضی بودن که منجر به شکست می‌شود، ترسیم کرد.

کمپانی در تشریح فلسفه خود تصریح کرد: «اما اگر واقعاً عصبانی شوم، زمانی است که بیش از حد “مغرور” شویم – ما باید به قدرت خود و کاری که می‌توانیم انجام دهیم اطمینان داشته باشیم و این را می‌دانیم. اما من تکبر غیرضروری را دوست ندارم. اگر به اندازه‌ای که معمولاً باید تلاش کنیم، کار نکنیم، آن وقت من هم می‌توانم عصبانی شوم.»