[قیام وینی و امباپه: پاسخ کوبنده رئال مادرید]

این یک گزارش تحلیلی و جامع از شب طوفانی رئال مادرید در لیگ قهرمانان اروپا است.

***

**قیام وینی و امباپه: پاسخ کوبنده رئال مادرید**

اگر کسی به این فکر می کرد که دوران طلایی پادشاهان اروپا به سر رسیده است، سه شنبه شب در ورزشگاه لویی دوم (یا برنابئو)، پاسخی دندان شکن دریافت کرد. رئال مادرید در شبی که آلوارو آربلوآ برای اولین بار هدایت تیم را در لیگ قهرمانان بر عهده داشت، موناکو را با نتیجه تحقیرآمیز ۶ بر ۱ در هم کوبید. این فقط یک پیروزی نبود؛ این بیانیه ای از سوی وینیسیوس جونیور و کیلیان امباپه بود تا نشان دهند وقتی موتورهای جت «لوس بلانکوس» روشن شود، هیچ دفاعی در اروپا یارای مقاومت در برابر آن را ندارد.

نمایش ویرتوزوی وینیسیوس جونیور و سکوت منتقدان

شاید بزرگترین داستان این بازی، نه نتیجه نهایی، بلکه بازگشت شکوه به ساق های وینیسیوس جونیور بود. ستاره برزیلی که در هفته های اخیر زیر فشار انتقادات و حتی هو شدن توسط بخشی از هواداران خودی قرار گرفته بود، پاسخی داد که تنها از نوابغ فوتبال برمی آید. وینیسیوس در برابر موناکو “غیرقابل مهار” بود. او نه تنها یک گل تماشایی به ثمر رساند، بلکه با ثبت سه پاس گل، نقش اول این نمایش تراژیک برای فرانسوی ها را بازی کرد.

وینیسیوس در این بازی بازگشتی به تنظیمات کارخانه داشت؛ همان بازیکنی که کابوس مدافعان کناری است. او دیگر در حاشیه زمین محبوس نبود و با آزادی عملی که آربلوآ به او داده بود، بارها به عمق دفاع موناکو زد. گل سوم رئال مادرید شاهکار هوش او بود؛ یک چرخش سریع و یک پاس نرم برای فرانکو ماستانتوئونو که نشان داد وینی علاوه بر تکنیک ناب، از چه دید بازیسازی بالایی برخوردار است. او حتی روی گل به خودی تیلو کرر نیز نقش مستقیم داشت و پاس او بود که مدافع حریف را مجبور به اشتباه کرد. وینی با این نمایش، نه تنها دهان منتقدان را بست، بلکه نشان داد که همچنان ضربان قلب تپنده خط حمله مادرید است.

آتش بازی امباپه و هماهنگی مرگبار با فده والورده

در سوی دیگر میدان، کیلیان امباپه نشان داد که چرا رئال مادرید سال ها برای به خدمت گرفتن او تلاش کرد. کاپیتان تیم ملی فرانسه که در هفته های اخیر به دلیل کم کاری در پرس تیمی مورد نقد بود، در این دیدار دو بار دروازه موناکو را فرو ریخت و عملکردی خیره کننده داشت.

گل اول بازی روی فرار هوشمندانه امباپه و پاس خط کشی شده فده والورده به ثمر رسید. این گل نمادی از سبک بازی جدید رئال زیر نظر آربلوآ بود: مالکیت توپ کمتر، اما انتقال توپ مرگبار. امباپه با یک بغل پای فنی و دقیق، قفل دروازه را شکست. اما شاهکار او در گل دوم رقم خورد؛ جایی که همکاری تلپاتیک او با وینیسیوس جونیور نمایان شد. سانتر کات دار وینی دقیقاً جلوی پای امباپه فرود آمد تا او با خونسردی تمام گل دوم خود و تیمش را به ثمر برساند. نکته امیدوارکننده برای مادریدیستاها، تلاش امباپه در فاز دفاعی بود؛ او برخلاف بازی های گذشته پرس کرد، دوید و در جریان بازی محو نشد.

شروع رویایی دوران آربلوآ در لیگ قهرمانان

آلوارو آربلوآ، سرمربی جدید کهکشانی ها، نمی توانست شبی بهتر از این را برای اولین تجربه اروپایی خود تصور کند. رئال مادریدِ او تفاوت های آشکاری با تیم هفته های گذشته داشت. آربلوآ وسواسی روی مالکیت توپ بی هوده نداشت. در عوض، او تیمی ساخته بود که مانند فنر جمع می شد و در یک لحظه با سرعتی سرسام آور باز می شد.

سیستم بازی آربلوآ به بازیکنانی مثل والورده و کاماوینگا اجازه داد تا جنگندگی خود را در میانه میدان دیکته کنند و فضاهای خالی را با پاس های بلند برای وینیسیوس و امباپه تغذیه کنند. تعویض های او نیز هوشمندانه بود؛ میدان دادن به استعدادهای جوانی مثل ماستانتوئونو و خوان مارتینز از آکادمی، نشان داد که آربلوآ برنامه ای بلندمدت برای تزریق خون تازه به رگ های رئال دارد. این پیروزی ۶ بر ۱، مهر تاییدی بود بر اینکه شوک تغییر مربی (New Manager Bounce) در مادرید به بهترین شکل ممکن جواب داده است.

درخشش جواهرات خط هافبک و ظهور ماستانتوئونو

در شبی که مهاجمان تیترهای روزنامه ها را تسخیر کردند، نباید از درخشش جود بلینگام و پدیده آرژانتینی، فرانکو ماستانتوئونو غافل شد. بلینگام که او نیز مانند وینیسیوس روزهای سختی را سپری کرده بود، با یک ضربه نرم و فنی گل ششم را به ثمر رساند تا جشنواره گل مادریدی ها تکمیل شود. شادی پس از گل او و وینیسیوس پیامی واضح داشت: اتحاد در رختکن رئال مادرید خدشه ناپذیر است.

اما شاید شیرین ترین لحظه بازی برای هواداران آینده نگر رئال، گلزنی فرانکو ماستانتوئونو بود. این نوجوان آرژانتینی که با پاس وینیسیوس در موقعیت گلزنی قرار گرفت، با خونسردی توپ را به گوشه دروازه فرستاد تا نشان دهد پیراهن رئال مادرید برای او گشاد نیست. فدریکو والورده نیز در این بازی درخشان ظاهر شد؛ او نه تنها پاس گل اول را داد، بلکه با دوندگی بی امان خود در سمت راست، تعادل را به تیم بازگرداند و ۳ موقعیت گلزنی خلق کرد.

تحلیل نمرات بازیکنان و وضعیت دفاعی

با وجود پیروزی قاطع، رئال مادرید کاملاً بدون نقص نبود. تک گل موناکو روی اشتباه عجیب در خط دفاعی و لو دادن توپ در محوطه جریمه به ثمر رسید که جردن تزه آن را تبدیل به گل کرد. تیبو کورتوا شب آرامی را سپری کرد و عملاً کاری برای انجام دادن روی گل خورده نداشت، هرچند یک بار تیر دروازه به کمک او آمد.

* **ادر میلیتائو و رودیگر:** عملکردی سینوسی داشتند. در نبردهای هوایی پیروز بودند اما روی صحنه گل موناکو می توانستند هشیارتر عمل کنند و توپ را زودتر دفع کنند.
* **فرلان مندی:** یک سرباز واقعی در سمت چپ. او که گاهی فراموش می شود، با یک بلاک حیاتی در نیمه دوم نشان داد که هنوز مهره ای قابل اتکا در کارهای دفاعی است.
* **آردا گولر:** با وجود اینکه در پست غیرتخصصی تر و عقب تر بازی کرد، نظم خوبی داشت و دو پاس گل ثبت کرد که نشان از هوش بالای این ستاره ترک تبار دارد.

نتیجه گیری: بازگشت هویت اروپایی

پیروزی ۶ بر ۱ مقابل موناکو، فراتر از سه امتیاز مرحله گروهی بود. این بازی بازگشت روحیه، اعتماد به نفس و آن “جادوی لیگ قهرمانان” بود که رئال مادرید همواره با آن شناخته می شود. وینیسیوس جونیور نشان داد که وقتی روی فوتبال تمرکز کند، بهترین وینگر جهان است. کیلیان امباپه ثابت کرد که موتور گلزنی اش هرگز زنگ نمی زند و آلوارو آربلوآ نشان داد که شجاعت لازم برای هدایت بزرگترین باشگاه جهان را دارد.

رئال مادرید با این نمایش خط و نشانی جدی برای تمام مدعیان اروپا کشید. اگر این نسخه از رئال مادرید – سریع، بی رحم و متحد – حفظ شود، مسیر برای پانزدهمین (یا شانزدهمین) قهرمانی هموارتر از همیشه به نظر می رسد. سکوت برنابئو شکسته شد، نه با سوت های اعتراضی، بلکه با فریادهای شادی ناشی از بازگشت پادشاهان.