[شوک دقیقه ۹۰ به رکسهام: تساوی تلخ برابر لستر]

در یک شب طوفانی و پرالتهاب، ورزشگاه ریس کورس (Racecourse) شاهد یکی از دراماتیک ترین پایان بندی های فصل چمپیونشیپ بود؛ جایی که امیدهای “اژدهایان سرخ” برای تثبیت جایگاه خود در جمع مدعیان صعود، با یک غفلت دفاعی در ثانیه های پایانی بر باد رفت. رکسهام که تا دقیقه ۹۰ خود را پیروز میدان و هم امتیاز با منطقه پلی آف می دید، اسیر تجربه لسترسیتی شد و سه امتیاز حیاتی را با یک امتیاز تلخ معاوضه کرد تا حسرت و خشم، تنها سهم فیل پارکینسون و شاگردانش از این نبرد سنگین باشد.

نبرد در طوفان: جدال تاکتیکی رکسهام و لستر در نیمه اول

بازی در شرایط جوی بسیار دشواری آغاز شد. وزش باد شدید و باران مداوم، کیفیت فنی بازی را در نیمه اول تحت تأثیر قرار داده بود و هر دو تیم برای کنترل توپ و میدان با چالش های جدی روبرو بودند. رکسهام که می دانست پیروزی در این دیدار می تواند آن ها را به مرز منطقه پلی آف برساند، با احتیاط کار را آغاز کرد. در سوی مقابل، لسترسیتی نیز که به دنبال حفظ جایگاه خود بود، فضاهای زیادی به میزبان نداد.

در ۴۵ دقیقه نخست، موقعیت های گلزنی کمیاب بودند. توپ بیشتر در میانه های میدان در گردش بود و جنگ های فیزیکی بر خلق موقعیت های هنری چربش داشت. با این حال، درست پیش از سوت پایان نیمه اول، بازی ناگهان جان گرفت. آرتور اوکونکوو، سنگربان مطمئن رکسهام، بار دیگر ارزش های خود را ثابت کرد. او با واکنشی شجاعانه و سریع، ضربه بابی دی کوردووا-رید را که روی ارسال خطرناک استفی ماویدیدی و در داخل محوطه جریمه نواخته شده بود، مهار کرد تا دروازه تیمش را بسته نگه دارد.

تنها دقایقی بعد، نوبت به رکسهام رسید تا زهر خود را بریزد. مکس کلوورث با حرکتی دیدنی از سمت چپ نفوذ کرد و سعی داشت کیفر مور را در موقعیتی عالی برای گلزنی قرار دهد، اما یاکوب استولارچیک، دروازه بان لستر، با هوشیاری پاس کات بک او را قطع کرد تا نیمه اول بدون گل اما با هیجانی دیرهنگام به پایان برسد.

طلسم شکنی رکسهام با فرصت طلبی لوئیس اوبراین

با آغاز نیمه دوم، این رکسهام بود که با توصیه های بین دو نیمه فیل پارکینسون، با چهره ای متفاوت وارد میدان شد. انرژی و پرس شدید میزبان، لستر را به عقب راند و بازی بالاخره از آن حالت خمودگی خارج شد. رایان لانگمن و اولی راثبون هر دو شانس خود را برای باز کردن دروازه امتحان کردند، اما سد محکمی به نام استولارچیک همچنان مانع از فروپاشی دروازه روباه ها بود.

بازی سرعت گرفته بود و لستر نیز در ضدحملات خطرناک نشان می داد. در یکی از صحنه های دلهره آور، ماویدیدی با فراری سریع خود را به دروازه رکسهام رساند و شوت زمینی و خطرناکی را شلیک کرد که باز هم اوکونکوو با جایگیری مناسب آن را دفع کرد. اما فشار بی امان رکسهام سرانجام در دقیقه ۶۲ نتیجه داد و قفل دروازه ها شکست.

لیبراتو کاکاسه که در سمت چپ آزادی عمل زیادی پیدا کرده بود، ارسالی مواج و دقیق را به دهانه دروازه فرستاد. کیفر مور، مهاجم هدف رکسهام، با وجود تلاش زیاد نتوانست نوک پای خود را به توپ برساند، اما حضور او باعث شد استولارچیک دچار اشتباه محاسباتی شود. دروازه بان لستر تنها توانست توپ را ناقص دفع کند و آن را دقیقاً جلوی پای لوئیس اوبراین انداخت. هافبک ۲۷ ساله رکسهام نیز این هدیه را رد نکرد و با خونسردی توپ را به تور دروازه خالی چسباند تا ورزشگاه منفجر شود.

تراژدی دقیقه ۹۰: تعویض برد با حسرت

پس از گل اوبراین، انتظار می رفت لسترسیتی برای جبران نتیجه دست به حملات همه جانبه بزند، اما برخلاف پیش بینی ها، روباه ها واکنش خاصی نشان ندادند و توان تهاجمی آن ها به شدت تحلیل رفته به نظر می رسید. رکسهام بازی را کنترل کرده بود و به نظر می رسید سه امتیاز شیرین و حیاتی در جیب پارکینسون است.

اما فوتبال انگلیس بار دیگر ثابت کرد که تا سوت پایان داور، هیچ چیز تضمین شده نیست. در حالی که بازی وارد دقایق پایانی شده بود و هواداران رکسهام آماده جشن پیروزی بودند، یک ضربه ایستگاهی در موقعیتی خطرناک پشت محوطه جریمه به سود لستر اعلام شد. ارسال توپ به داخل محوطه با ضربه سر کیلب اوکولی همراه شد که توپ را برای یانیک وسترگارد کاشت. مدافع بلندقامت دانمارکی با خونسردی مثال زدنی، توپ را به تور دروازه اوکونکوو دوخت تا آب سردی بر پیکره تیم میزبان بریزد.

این گل دیرهنگام در دقیقه ۹۰، نه تنها بازی را به تساوی کشاند، بلکه روحیه ی جنگندگی لستر در لحظات مرگبار را به رخ کشید؛ تیمی که شاید در جریان بازی حرفی برای گفتن نداشت، اما راه دزدیدن امتیاز را خوب بلد بود.

تحلیل فنی: ضربه سنگین به جاه طلبی های رکسهام

برای لوئیس اوبراین، این شب می توانست شبی رویایی باشد. او اولین گل خود را از ماه سپتامبر به ثمر رساند؛ گلی که پاداش دوندگی بی امان و عملکرد درخشان او در میانه میدان بود. انرژی او پس از استراحت بین دو نیمه، موتور محرک رکسهام برای تسلط بر بازی بود. اما فوتبال ورزش بی رحمی است و درخشش فردی او زیر سایه اشتباه جمعی در دفاع روی ضربات ایستگاهی قرار گرفت.

از منظر جدول رده بندی، این تساوی برای رکسهام حکمی کمتر از شکست نداشت. پیروزی در این دیدار می توانست شاگردان پارکینسون را به رتبه هفتم برساند و آن ها را هم امتیاز با پرستون (تیم ششم جدول) در منطقه پلی آف قرار دهد. این جهش می توانست اعتماد به نفس و مومنتوم فوق العاده ای برای ادامه فصل ایجاد کند.

اما حالا، با این تساوی ۱-۱، رکسهام شب را در رتبه نهم به پایان رساند. اگرچه فاصله امتیازی هنوز قابل جبران است، اما از نظر روانی، از دست دادن برد در دقیقه ۹۰ آن هم در خانه، ضربه ای است که ریکاوری از آن نیازمند مدیریت قوی کادر فنی خواهد بود. لسترسیتی با فرصت طلبی محض، نشان داد که چرا تیمی باتجربه محسوب می شود، در حالی که رکسهام باید یاد بگیرد در چمپیونشیپ، تمرکز ۱۰۰ درصدی تا آخرین ثانیه، شرط بقا در کورس صعود است.

تیم فیل پارکینسون اکنون باید به سرعت خود را بازیابی کند. آن ها نشان دادند که توانایی تسلط بر تیم های بزرگ را دارند، اما برای رسیدن به لیگ برتر، “خوب بازی کردن” کافی نیست؛ باید یاد گرفت که چگونه در روزهای سخت، درهای دفاعی را در دقایق پایانی قفل کرد.